I have not written for a while...

I know I have not written for a while but today I have to because I need a distraction. I am hurt. After six years of relationship, suddenly the person whom I thought I knew, is so different. He told me he would call me when he is ok. I have not idea if that will every happen or if he would just go missing from my life. It is hard to know that the person I love does not think it is important to talk to me and he is actually OK not talking to me for a long time. Perhaps I was not as important in his life as I thought I was. That really hurts. I guess if he does not ever call me I know I was never important, hence there is nothing much I can do about it...

என் கிறுக்கல்கள் (my doodles...)

மதியும் நானும் 
பிறை மதியை பார்த்தேன் அதில் உன் புருவங்கள் மட்டும் கண்டேன்,
அரை மதியை பார்த்தேன் அதில் உன் புன்னகையை மட்டும் கண்டேன் 
நிறை மதியை பார்த்தேன் அதில் உன் முகம் முழுவதும் கண்டேன்
நிலவில்ல இரவுகளில் கூட உன் கூந்தலின் கருமைநிறதை  கண்டேன் 
திங்கள் தோறும் உன்னை மட்டும் காண்கிறேன் 
ஒரு நொடியாவது என்னை நீ நினைத்தாயோ, வெண்ணிலவே

My beloved ... (not a direct translation)
The new moon reminds me of the darkness of your hair
The crescent moon reminds me of your eyebrows
The half moon reminds me of your smile
The full moon reminds me of your radiant face
While I see you in every phase of the moon, have you even thought of me, my beloved moon...